آموزه

آموزه

شعر ایرانی معاصر(کمی قبل از مشروطه تا کنون) از جنس بی سامانی است. شعر در درون خود زیست می کند، هر بار به نوعی درد درون مخاطب خود را درمان می کند.

وجه عاطفی جالب شعر معاصر ایرانی در این است که در میانه های هر شعر، پریشانی و کمک خواستن برای حل معادله شعر از سوی شاعر دیده می شود و در نهایت هم شاعر راه حل خاص خود را می دهد

(ادامه دارد)

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *