اندازه گیری

اندازه گیری

خلاصه کلام این که: اندازه گیری امنیت می آورد. چه اجسام را اندازه بگیریم چه عاطفه و وضعیت روحی و روانی خود را. فکر که می کنیم می بینیم بیرون از ما، در آن جهان خارج اتفاقات زیادی در حال افتادن است. این اتقاقات می توانند علمی باشند یا عاطفی. این اواخر، علم همه این حوادث و از هر دو نوع عاطفی و علمی را اندازه می گیرد، علم همه آنها را با خط کش خودش می سنجد. عاطفه و مسائل روحی را اندازه می گیرد. از طرفی به طبیعت هم می پردازد.  هر اتفاق در طبیعت سنجیدنی است. اما عاطفه چطور؟ البته که در این طرز از تفکر، چشم ذهن رو به دنیایی باز می شود که “اندازه گیری” در آن محور است. “اندازه گیری مفاهیم” یکی از مبانی مدرنتیه است. چنین است که لکنت زبانِ قرونِ وسطاییِ علم، از میان می رود. علم با اندازه گیری صحیح به حر ف می آید. دنیای پیر اطراف ما، آخرین کورسوی امیدش در اندازه گیری بهتر و دقیق تر است. لا اقل بفهمد بعضی از ما در چه وضعی هستیم…قد…وزن…عاطفه…با این حال، می بینیم که گاهی اوقات جای اندازه گیری صحیح، خیلی خالی است. جای نوعی از فهم که بین ما و مناسبات بیرون از ما، پلی می زند. ما در اندازه گیری می فهمیم که نسبتمان با جهان خارج چیست. البته بدیهی است که عاطفه ای در جریان هست که جهان را بر ما پدیدار می سازد. همراه با قوانینش، “اندازه گیری” در تکاپوی مدرن شدن، برای ما نقطه ای است که هم می تواند از جنس”آخر” باشد و هم از جنس “زیبایی”. افراط در اندازه گیری آخر خط است . بر عکس با “اندازه گیری” مستمر و پایش پیوسته می توان حداقل نفس راحتی کشید  که همه چیز در امنیت به سر می برد. منظور این است که  “اندازه گیری”  می تواند منجر به این شود که زیبایی زندگی را خوب تر بشناسیم و یا در بررسی روابط منطقی یک پدیده به نقطه آخر در تحلیل خود برسیم. یعنی قیاس ها را کامل کنیم. ما با اندازه گیری عاطفی خود، خود را با یک سری معیار به طور مرتب مقایسه می کنیم. بعد می توانیم فکر کنیم که در امنیت به سر می بریم. اگر با این معیارها انطباق داشته باشیم. اندازه گیری برای ما ابزاری است برای دستیابی به امنیت. پیش خود می گوییم که چه  خوب که این اندازه گیری عاطفی توسط خود ما برای خودمان انجام شود. این یک اتفاق عاطفی برای ما است. در این دنیای پیر ما غوطه می خوریم در عاطفه ای که برای لحظاتی ما را از سرمای بیرون نجات می دهد. ما می فهمیم که امن هستیم. پس در عاطفه ی جاری در جهان است که نوعی فهم از امنیت شناور می شود.یعنی با غوطه خوردن در این  جریان فهم امنیت است که به آرامش می رسیم  با اندازه گیری عاطفی است که ما با مفاهیم مربوط به “امنیت در دنیای مدرن” یکی می شویم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *