آرزوهای معمولی و حوزه عمومی

هابرماس می گوید: تنها کسی که به فراتر از داستان زندگی اش می رود، می تواند خود را بشناسد، مسئولیت فراتر رفتن از بیوگرافی به معنا این است که بدانیم می خواهیم چه کسی بشویم

آرزوهای معمولی و در دسترس، آرزوهایی هستند که هر روز در حوزه عمومی بحث می شوند، بحث در مورد این آرزوها روی عاطفه جمعی تاثیر می گذارد…در عین حال، بحث در مورد ارزوهای معمولی در حوزه عمومی نوعی “دلبستگی به سرنوشت جمعی” را هم به وجود می آورد، مردم می خواهند سر از آرزوهای معمولی مشترکشان با بقیه در بیاورند. این جور بحث ها، عاطفه می آورد، صمیمیت می آورد، دور از چشم آنها که سرما را قاموس مدرنیته می دانند و به توسعه اگاهی هم در نتیجه اعتقادی ندارند و در دل زمستان احساس و قحطی مصنوعی عاطفه، بحث در مورد آرزوهای معمولی و در دسترس در مکان های عمومی، زمانی برای گپ زدن و راحت شدن از فشار روزمرگی را به ما می دهد. این آرزوهای معمولی، همچین سهمگین نیستند. یعنی متوهمانه نیستند. تعریف کردن آنها در یک بحث، مثل بحثی که داشتیم، خود مایه انس بیشتر است. آرزوهای معمولی و دست یافتنی، اصلی ترین منبع بحث برای آزادی هستند. این آرزوهای معمولی را نمیتوان از پیش با دستور برای افراد تعیین کرد، در ضمن این مجموعه آرزوهای معمولی و دست یافتنی را می توان بررسی نمود و جهت گیری یک جامعه را در روند تجدد مورد بررسی قرار داد. بررسی ساختار ارزوهای معمولی که در مکان های عمومی بحث می شوند، حرفی هم در رابطه با انضباط فکری دارند. به هر حال، افرادی که چنین تفکرات و آرزوهای معمولی دارند تا حدی از لحاظ ذهنی ساختارمند و منضبط هستند و نیز گاهی در باب “خیر دیگران” هم هستند. چیزی که آرزوهای متوهمانه حتی اگر موضوعشان خیر مردم باشد، از آن برخوردار نیستند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *