درک باران

چمن ها، تازه باران را درک کرده اند.

نغمه روشن هستی جاری است.

روز رو به پایان است.

لیک خاموشی ما هم زیبا است

عطر باران در اتاق پراکنده است.

خبری نیست

رخداد تازه این جهان

شاید فقط گریه تازه چند نوزاد باشد

چند فنجان تازگی، جهان را مهمان کنند

همراه چند حبه امید

تنهایی زیباتر است:

کنار قفس پرنده ای که مدام سکوت را

با تکرار نامت می شکند.

.

.

.

نغمه روشن هستی جاری است

روز رو پایان است

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *