غوغا

در پس این غوغای این جهان، چند نکته خودنمایی می کند. منت باید از کسی پذیرفت که عاقبت اندیش و ساکت است. تبلور جهان را جلوی چشم خود می بینید. تجربه بر او تجلی می یابد. آه بیهوده نمی کشد. فکر را متمرکز می کند بر چیزی که ارزشش را داشته باشد. بیهوده زمین و زمان را نمی پاید تا فرصتی به ظاهر مناسب را به چنگ آورد. لحظه تهی از عاطفه ندارد. بارقه امید را کور نمی کند. تبسمی پنهان دارد بر گردش روزگار در این ایام…

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *