فانوس

فانوسی در دست، در تنگنای راه های عمر می رویم و از او می خواهیم تا ما را هدایت کند. تنها در این راه و این که هر کس سرنوشت خودش را دارد ما را به فکر وا می دارد که ذات زمان چیست… آری اشتغال به چنین تفکراتی باعث می شود تا به موقعیت خود در این جهان بیشتر حساس باشیم. بفهمیم که ماهیت بشر چیست. این طوری از ساده دلی هم فاصله می گیریم.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *