مداد سفید رنگ

بگذار بماند، لای جرز دیوار…نامه ای را که نخوانده بودی و بنشین خوب فکر کن که روی کاغذی که کاملا خط خطی شده، با مداد سفید رنگ باید چه بنویسی…راز آینده را …از سیاره های دور با تو حرف های در گوشی دارند…شام آخر را این گونه جشن بگیر که بعد از ما هم دیگران هم سر این میز می نشیند…نرفته برگرد….برنگشته برو…این طوری است دیگر…بازی های کودکی را به یاد پنجره بیاور…ماجراهای زنبور های باغچه بماند برای بعد…رفتن با تو…تلاش می خواهد… باید کلی شعر حفظ باشی…باید کلی از حرکت های ماشین ها در خیابان سر در بیاوری…بروی توی خط اتوبوس بایستی که منتظر آینده شوی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *