چراغ سحر

 

بیان یک احساس می تواند دشوار باشد. شاید گاهی فقط چند کلمه بتوانیم برای بیان احساس خود پیدا کنیم و آنها را به زبان آوریم: دیدن منظره ای که از لحاظ صمیمیت و عاطفه و زیبایی جاری در آن برای ما بی سابقه است، می تواند ما را به بیان چند کلمه کوتاه وا دارد تا حس حود را بیان کنیم. مثلا در باغ گیلاس باشیم و بخواهیم توضیحی برای خودمان در مورد زیبایی اطرافمان بدهیم و بعد فقط بگوییم: آه شکوفه های گیلاس …این البته چیز ساده ای است، اما شاید با این کلمات بخواهیم احساس عجیبی را متبادر کنیم. این طوری کلمه کم می آوریم  بیان ما ناقص می شود. شاید بخواهیم بگوییم با وجود این شرایط سخت، چگونه می توانیم به این کلمات ساده دلخوش کنیم. توصیف منظره های بیرونی و طبیعت نسبتا ساده است. اما توصیف نظرمان در مورد سرنوشت و مرگمان تا حدی دشوار است.hanami

گفتیم طبیعت و پدیده های طبیعی و روز و شب، قابلیت توصیف ساده ای دارند و کاملا دلپذیر هم هستند. یک روز بلند را می توان با چند کلمه ساده توصیف کرد ولی شب منتهی به سرنوشت نهایی، توصیفش تا حدی دشوار است. از این ها گذشته، می بینیم که خورشید و ماه می توانند با ما در تفکر در باب سرنوشت همراه شوند. این جور موقع ها، ماه نیمه شب هم می تواند مونس غم های ما باشد. می توان با ماه در مورد سرنوشت خود حرف زد. در شبی این چنین بهاری، حتی بعضی کلمات را می توان به گونه ای به کار برد که شاعرانه هم باشند. کار به گفت و گو با ماه نیمه شب بهاری ختم نمی شوند. چیزهای دیگر هم می توانند به میان آیند: مثلا با گل برف باید چه کرد؟ صبحت با برف  در مورد سرنوشت نهایی هم، برای خودش یک یادگاری است. آری گل برف، اندیشه در باب توحید است که در یک روز برفی می شکفد؛ خلاصه که دم مرگ می تواند آدمی با اشیا گوناگون حرف بزند، شخصی با آیینه حرف می زند. خودش را برای آخرین بار برانداز می کند. دیگری وقتی پای یک حوض صورت خود را می شوید تا وضو بگیرد، در فکر فرو می رود و در نهایت به سرنوشت خود فکر می کند. می بینید که این مکالمه قدری دشوار است.

 به نظر شما، شعر لب مرگ چگونه می تواند باشد؟ به یک هایکو از سویین که شعر مرگ او می باشد توجه کنید:

 هنوز اندک روغنی باقی است

در چراغ سحر

کوکویی می خواند

سویین

هایکو برگرفته از کتاب شعر ژاپنی از آغاز تا امروز برگردان احمد شاملو، و عسگری پاشایی. انتشارات چشمه.چاپ سوم بهار ۱۳۸۶ ص۱۳۱

old lattern

چراغ سنگی ژاپنی

از بیماری رو مرگ زیاد صحبت شده است، کمتر به بیماری مزمن پرداخته شده است. آن هم  می تواند جالب باشد:

کتی چارمز و لیندا بلگریو(۲۰۱۵) در مقاله ای با عنوان “جرج هربرت مید: خود و معانی در بیماری مزمن” در در مورد کارهای مید و نظریه پویای کنشش این طور بحث می کنند:

مشخصات مقاله :

Version of Record: 2015 Linda Belgrave & Kathy Charmaz. “George Herbert Mead: Meanings and Selves in Illness.” In F. Collyer (ed.), Handbook of Social Theory & Health. London: Palgrave-Macmillan

بخشی از مقاله در زیر می آید:

مید یک نظریه پویای کنش را بر مبنای کارگزار[۱](عامل) و فرایند مطرح می کند که مفهوم سازی از ساختار اجتماعی را به عنوان پدیده ای ثابت و بی حرکت به چالش می کشد. چارمز معتقد است که می توان از تئوری مید برای آزمودن بیماری با دنبال کردن دو خط جستار در ادبیات رو به رشد این موضوع یعنی بیماری مزمن استفاده نمود: منظور از دو خط: ۱- گسست زندگینامه ای[۲] و ۲- از دست دادن خود[۳] می باشند. با تطبیق خود با مید می توانیم به تنش های بین عامل و ساختار از طریق مطالعه افراد مبتلا به بیماری مزمن بررسی کنیم. افرادی که بیماری و سلامت و احتیاط و کنش را در رابطه با هم، به طور متناوب تجربه می کنند. روان شناسی اجتماعی مید، پس زمینه ای را برای تلاش های اولیه در جهت نظریه سازی در مورد ساختار اجتماعی  و تجربه بیماری مزمن، ناتوانی و معلولیت و مرگ آماده ساخت یعنی کارهای دیویس( ۱۹۶۳)، گلیزر و استراس( ۱۹۶۵؛ ۱۹۶۸) در دهه ۱۹۶۰ میلادی بیشتر ارجاعات به صورتی بودند که نشاندهنده  تاثیر مید بر جامعه شناسان متعدد مکتب شیکاگو و دانشجویان آنها بودند.

به طور خاص، مید روی مردم نگاران در جامعه شناسی پزشکی تاثیر گذاشت. آنهایی که در کارهای خود بیان داشتند که مفهوم نقش مریض[۴] پارسونز (۱۹۵۱) محدودیت هایی را دارد. این مفهوم صرفا رابطه ای انتزاعی را در مورد پزشک- بیمار در چارچوب یک مدل در مورد بیماری مهلک ترسیم می کرد و بنابراین این طوری نمی توانست باعث شود که رابطه پزشک- بیمار بتواند تغییر کند و پزشک بهتر مریض را بفهمد  و از طرفی این مفهوم، زندگی کردن با بیماری مزمن و ناتوانی هایش و دردسرهایش را نشان نمی داد. (به عنوان نمونه به دیویس ۱۹۶۳؛ فریسون ۱۹۷۰؛ روت ۱۹۶۳ مراجعه کنید) مفهوم نقش مریض، ریکاوری بیماران را ساده فرض می کرد. بیمارانی که تصمیمی عقلانی گرفته بودند تا توصیه های پزشک خود را دنبال کنند، توصیه هایی که تئوری پارسونزی فرض می کرد که حتما معتبرند و از این رو بیماران باید از نقش های بزرگسالی خود به طور مشروع فاصله می گرفتند تا بهتر شوند. همین! ولی مردم نگاران، فرضیات پارسونز در مورد ریکاوری، نقش ها و عقلانیت به چالش می کشیدند (چارمز و اولسن، ۱۹۹۷). در واقع مخالفت با پارسونز در آثار آنها هویدا است در حالی که به مید هم وفادار نیستند و او را تکریم نمی کنند.

البته در واقع، تاثیر  مید بر این جامعه شناسان اولیه حوزه پزشکی و رویکرد پژوهشی آنها آشکار است. در ضمن مفهوم سازی و استدلال آنها نیز تحت تاثیر  مید می باشد. تحقیق مردم نگاری و کیفی به معنای نقطه آغاز متفاوت و دیدگاهی متمایز نسبت به تحلیل ساختاری  روابط نهادی نزد پارسونز می باشد. این مردم نگاران، زندگی را در وضعیت های طبیعی مطالعه کردند و مشاهده نمودند که تعاریف متفاوت از بیماری، معالجه، عدم اطمینان و ریکاوری در تعامل اجتماعی بین بیماران و متخصصین ظهور می یابد، تعاریفی که خود مورد بحث هستند و منازعه ای را ایجاد می کنند.

با توسعه مطالعه بیماری مزمن، جامعه شناسان دریافتند که فرایند مداوای بیماری با یک بیماری مهلک تفاوت از لحاظ فرم دارد. در بیماری مزمن، افراد تنها بیمارانی برای بخش کوچکی از زندگی خود بودند(کنراد، ۱۹۸۷). زندگی با بیماری مزمن هدف بسیاری از افراد شد و آنها به جای آن که به دنبال مداوای کامل باشند. مدیریت زندگی روزانه، کنترل نشانه های بیماری و اجتناب از  ننگ[۵] در زندگی این افراد اولویت یافتند. مطالعات کیفی بیماری مزمن از دهه ۱۹۶۰ تا دهه ۱۹۸۰ (فاگرهاو، ۱۹۷۵؛ رایف، ۱۹۷۵؛ اشنایدر و کنراد، ۱۹۸۰؛۱۹۸۳؛ استراوس و گلیزر، ۱۹۷۵) توسعه یافتند. چرخش از مدیریت زندگی روزانه به معنای بیماری مزمن برای خود[۶]، هویت و زندگی نامه، باعث شد تا روان شناسی اجتماعی مید به میان آید. در واقع در آثار  بری(۱۹۸۲) چارمز(۱۹۸۱؛۱۹۹۱؛ ۱۹۹۵) کوربین و استراوس (۱۹۸۷؛۱۹۸۸) این روانشناسی اجتماعی قوام و تجسم می یابد.

برای مید، توسعه، حفظ و تغییر خود، همگی فرایند های اجتماعی هستند. خود با کنش افراد و تفسیر آنها از زندگی و جهان توسعه می یابد و آشکار می شود. بیماری مزمن  باعث می شود تا زندگی طبقه متوسط دچار شوک و دست انداز شود و نتیجه آن، برای این افراد،  ارزیابی تازه خود، هویت و زندگی نامه است. از سوی دیگر، برای افراد فقیر، بیماری مزمن شامل یک سری بداقبالی ها می شود و نه تنها بخش قبلی زندگی را تحت تاثیر قرار می دهد بلکه  ادامه بد اقبالی های قبلی محسوب می شود و این طوری شگفتی کمتری را هم برای افراد فقیر دارد(آبراهام، ۱۹۹۳؛ کرنول، ۱۹۸۴). برای این افراد، فقر، بحران خانوادگی و مسائل حقوقی همه مشکلات جایگزین بیماری مزمن هستند و اولویت بالاتری دارند (چارمز، ۱۹۹۱) . حتی وقتی بیماری به طور بالقوه زندگی فرد را تهدید می کند باز هم اوضاع از این قرار است(کیامبرون، ۲۰۰۱). گرچه بیشتر ادبیات اولیه روی این موضوع، شوک تشخیص بیماری  و یا نشانه های اولیه را به عنوان نقطه اولیه تحلیل به حساب می آورند. محققین مطالعه کرده اند که این رویداد ها برای افرادی که آنها را تجربه می کردند، معنای خاصی داشتند که البته در جهت مطالعه بلومر (۱۹۶۹) و فرصیات وی در مورد معانی بود.

تجربه کردن بیماری مزمن جدی می تواند شامل دستاوردهایی برای فرد شود- در بینش وی، صفات شخصی، پیوند های اجتماعی تقویت شده، حق شناسی- همان طور که مشکلاتی هم به همراه دارد. این مشکلات و دستاورد ها می تواند روی خود و هویت تاثیر بگذارد. حال این بیماری به طور ناگهانی آغاز شده باشد یا در طول سال ها شکل گرفته باشد، افراد با این ییماری مزمن، مشخصه های با ارزشی از جسم و کارکرد های مهمی از بدن خود را از دست می دهند و نیز این مساله روی نقش ها و روابط و فعالیت های آنها تاثیر می گذارد. در ضمن، زمان را هم از آنها می گیرد.

هویت ها بر مبنای کنش ها و تعاریف بیان می شوند. دیدگاه سوبژکیتو مقوله بندی خودی و اجتماعی افراد، معانی را به  گونه ای شدت یافته برای افراد با بیماری مزمن به وجود می آورد یعنی وقتی افراد با بیماری مزمن تفاوت خود را با دیگران می بینند، این معانی برای شدت می یابد.

تمرکز مید بر کنش و معنا به طور خاص به دنبال کردن پیامد های این معانی ربط دارد. برای بسیاری افراد، بیماری جدی آنها را مجبور می سازد تا زندگی روزمره، اولویت ها و تعهدات و نتایج خود را در تعریف دوباره خود، از نو ارزیابی کنند. وقتی به طور قطع بدانیم که چگونه علایم روزانه مزمن بیماری مزاحم زندگی می شوند، آن وقت است که زندگی برای ما تعریف دوباره ای می یابد. مناسک روزانه مراقبت از خود نیازمند زمان، قدرت و کمک می باشد و این طوری وضعیت نسبت به قبل از بیماری تفاوت می کند. بنابراین آگاهی افراد با بیماری مزمن در مورد از دست دادن کارکرد، سرعت و تحمل و کارآمدی بدن باعث می شود تا نگرش تازه ای از خود برای فرد به وجود آید.

مید این بحث را دارد  که خود از تجسمش جداب بود، گرچه این پندار  که تفاسیر اجتماعی و سوبژکتیو در مورد بدن فرد برای خودش پیامد هایی را دارد. در ادبیات تحقیق روی گسست زندگی نامه ای[۷] (فرد بر اساس این گسست، مرتب دوره قبل از بیماری را با بعد از شروع بیماری مزمن مقایسه می کند) و از دست دادن خود، خود یا به صورت یک فرایند دیده شده است یا به صورت ساختار. حال چه  نویسندگان به مید اشاره داشته اند و چه اشاره نکرده اند یا حتی ندانسته اند که او چنین چیزهایی هم نوشته است.

به طور نسبی تحلیل تعداد کمی از نویسندگان در مورد بیماری مزمن، به طور صریح، بر مبنای کار مید می باشد. در عوض، بسیاری از نویسندگان به کار مایکل بری (۱۹۸۲) تکیه دارند  که مقاله ای کلاسیک هم هست: ” بیماری مزمن به عنوان یک گسست[۸]” همچنین باید به کار کتی چارمز(۱۹۸۳) اشاره نمود: ” از دست دادن خود: قالب پایه ای رنج کشیدن در بیماری مزمن[۹]

کتابنامه

 

Abraham, L.K. (c1993) Mama Might Be Better Off Dead: The Failure of Health Care in Urban America. Chicago : University of Chicago Press,

Adams, S., Pill, R., and Jones, A. (1997) ‘Medication, Chronic Illness, and Identity: The Perspective of People with Asthma’ Social Science and Medicine 45(2):189-201.

Athens, L. (2005) ‘Mead’s Lost Conception of Society’ Symbolic Interaction 28(3):305-25.

Athens, L. (2007) ‘Mead, George Herbert (1863-1931)’ in Ritzer, G. (ed) Blackwell Encyclopedia of Sociology. Blackwell Publishing. Blackwell Reference Online. 22 May 2013 http://www.blackwellreference.com/subscriber/tocnode.html?id-g9781405124331_ss1-56.

Blumer, H. (1969) Symbolic Interactionism: Perspective and Method University of California Press: Berkeley.

Bradby, H. and Nazroo, J.Y. (2010) ‘Health, Ethnicity, and Race’ in Cockerham, W.C. (ed) The New Blackwell Companion to Medical Sociology. Blackwell: West Sussex, UK. pp. 113-29..

Bury, M. (1982) ‘Chronic Illness as Biographical Disruption’ Sociology of Health and Illness, 4(2):167-82.

Carricaburu, D. and Pierret, J. ( 1995) ‘From Biographical Disruption to Biographical Reinforcement: The Case of HIV-Positive Men. Sociology of Health & Illness 17(1): 65-88.

Carter, S.K. (2010) ‘Beyond Control: Body and Self in Women’s Childbearing Narratives’ Sociology of Health and Illness, 32:993-1009.

Charmaz, K. (1980) The Social Reality of Death Addison-Wesley: Reading, MA.

Charmaz, K. (1983) ‘Loss of Self: A Fundamental Form of Suffering in the Chronically Ill’ Sociology of Health and Illness, 5(2):168-95.

Charmaz, K. (1991) Good Days, Bad Days: The Self in Chronic Illness and Time.  New Brunswick, NJ: Rutgers University Press.

Charmaz, K. (1994) ‘”Discoveries” of Self in Illness’ in Deitz,  M.L.,  Prus, R., and Shaffir, W. (eds.), Doing Everyday Life: Ethnography as Lived Experience Mississauga, Copp Clark Longman Ltd.: Ontario, pp. 226-242. 

Charmaz, K. (1995) ‘The Body, Identity and Self’ The Sociological Quarterly 36: 657-680.

Charmaz, K. (2005) ‘Grounded Theory in the 21st Century: Applications for Advancing Social Justice Studies’ in Denzin, N.K. and Lincoln, Y.E., (eds) Handbook of Qualitative Research, 3rd ed. Sage: Thousand Oaks, CA. pp. 507-35.

Charmaz, K. and Belgrave, L.L. (2013) ‘Modern Symbolic Interaction Theory and Health’ in Cockerham, W.C. (ed) Medical Sociology on the Move Springer: Dordrecht.

Charmaz, K. and Olesen, V. (1997) Ethnographic Research in Medical Sociology: Its Foci and Distinctive Contributions. Sociological Methods and Research 25 (4): 452-494.

Ciambrone, D. (2001) ‘ Illness and Other Assaults on Self: The Relative Impact of HIV/AIDS on Women’s Lives’ Sociology of Health and Illness 23(4): 517-540.

Clarke, A. E. & J. Fujimura (1992) ‘Introduction: What Tools? Which Jobs? Why Right?’ in Clarke, A.E. & Fujimura, J. (eds.), The Right Tools for the Job: At Work in Twentieth Century Life Sciences. Princeton University Press: Princeton, NJ. pp. 3–۴۴٫

Corbin, J. M. and Strauss, A. (1985) ‘Managing Chronic Illness at Home: Three Lines of Work’ Qualitative Sociology 8: 224-247.

Corbin, J. M. and Strauss, A. (1987) ‘Accompaniments of Chronic Illness: Changes in Body, Self, Biography and Biographical Time’ in Roth, J. and Conrad, P. (eds) Research in the Sociology of Health Care 6: The Experience of Chronic Illness JAI Press: Greenwich, CT. pp. 249-281.

Corbin, J. M. and Strauss, A. (1988) Unending work and care: Managing Chronic Illness at Home.  Jossey-Bass: San Francisco, CA.

Conrad, P. (1987) ‘The Experience of Illness: Recent and New Directions’ in Roth, J. A and Conrad, P. (eds) Research in the Sociology of Health Care: The Experience and Management of Chronic Illness 6. JAI: Greenwich, CT. pp. 1-31.

 

Cornwall, J. (1984) Hard-Earned Lives: Accounts of Health and Illness from East London Tavistock: London.

Daanen, P. and Sammut, G. (2012) ‘G.H. Mead and Knowing How to Act: Practical Meaning, Routine Interaction, and the Theory of Interobjectivity’ Theory & Psychology22(5):556-71.

Davis, F. (1963) Passage through Crisis: Polio Victims and Their Families. Bobbs-Merrill, Indianapolis.

Dodds, A.E., Lawrence, J.A., and Valsiner, J. (1997) ‘The Personal and the Social’ Theory & Psychology 7(4):483-503.

Fagerhaugh, S. (1975) ‘Getting around with Emphysema.’ In Strauss, A.L. Chronic Illness and the Quality of Life. Mosby: St. Louis. pp. 99-107

Faircloth, C., Boylstein, C., Rittman, M., and Young, M.E. (2004). ‘Disrupted Bodies: Experiencing the Newly Limited Body in Stroke’ Symbolic Interaction, 27(1):71-87.

Freidson, E. (1970). Profession of medicine: A study of the sociology of applied knowledge. Harper & Row: New York.

Giddens, A. (1979) Central Problems in Social Theory Macmillan: London.

Gillespie, A. (2005) ‘G.H. Mead: Theorist of the Social Act’ J for the Theory of Social Behavior 35(1): 19-39.

Gisquet, E. (2008) ‘Cerebral Implants and Parkinson’s Disease: A Unique Form of Biographical Disruption’ Social Science & Medicine 67( 11): 1847-1851.

Glaser, B. G. & Strauss, A. L. (1965) Awareness of dying Aldine: Chicago.

Glaser, B. G. & Strauss, A. L. (1968) Time for dying Aldine: Chicago.

Hinojosa, R., Boylstein, C., Rittman, M., Hinojosa, M. S., and Faircloth, C. A.  (2008) ‘Constructions of Continuity after a Stroke’ Symbolic Interaction 31(2): 205-224.

 

House, J. (2007) ‘Social Epidemiology’ in Ritzer, G. (ed) Blackwell Encyclopedia of Sociology. Blackwell Publishing. Blackwell Reference Online. 27 June 2013 http://www.blackwellreference.com/subscriber/tocnode.html?id-g9781405124331_chunk_978140512433125_ss1-147>.

Hubbard, G., Kidd, L., and Kearney, N. 2010. ‘Disrupted Lives and Threats to Identity: The Experiences of People with Colorectal Cancer within the First year Following Diagnosis’ Health 14(2):131–۱۴۶٫

 

Huebner, D.R. (2012) ‘The Construction of Mind, Self, and Society: The Social Process Behind G.H. Mead’s Social Psychology’ J of the History of the Behavioral Sciences 48(2):134-53.

Katovich, M.A. and Maines, D.R. (2003) ‘Society’ in Reynolds, L.T. and Herman-Kinney, (eds) Handbook of Symbolic Interactionism AltaMira: Walnut Creek, CA. pp. 289-306.  

Kawachi, I. (2010) ‘Social Capital and Health’ in Bird, C.E., Conrad, P., Fremont, A.M. and Timmermans, S. (eds) Handbook of Medical Sociology, 6th ed. Vanderbilt Univ.: Nashville, TN. pp. 18-32.

Lahelma, E. (2010) ‘Health and Social Stratification’ in Cockerham, W.C. (ed) The New Blackwell Companion to Medical Sociology. Blackwell: West Sussex, UK. pp. 71-96.

Lawton, J. (2003) ‘Lay Experiences of Health and Illness: Past Research and Future Agendas’ Sociology of Health & Illness 25(3): 23-40.

Link, B. and Phelan, J. (2010) ‘Social Conditions as Fundamental Causes of Health Inequalities’ in Bird, C.E., Conrad, P., Fremont, A.M. and Timmermans, S. (eds) Handbook of Medical Sociology, 6th ed. Vanderbilt Univ.: Nashville, TN. pp. 3-17.

Locock, L., Ziebland, S. and Dumelow C. (2009) ‘Biographical Disruption, Abruption and Repair in the Context of Motor Neurone Disease’ Sociology of Health & Illness 31 (7): 1043–۱۰۵۸٫

 

Lombardo, A. P. (2004) ‘Anatomy of Fear: Mead’s Theory of the Past and the Experience of the HIV/AIDS “Worried Well”’ Symbolic Interaction 27(4): 531-548.

 

M., H.C.A. (1938) Biographical Notes. In: G.H. Mead 1938. Mind, Self, and Society from the Standpoint of a Social Behaviorist. University of Chicago Press: Chicago, pp.xxv-xxix.

Maines, D. R., Sugrue, N., and Katovich, M. (1983) ‘The Sociological Import of G. H. Mead’s Theory of The Past’ American Sociological Review 48 (2):161-173.

Martin, J. (2005) ‘Perspectival Selves in Interaction with Others: Re-reading G.H. Mead’s Social Psychology’ J for the Theory of Social Behavior 35(3): 232-253.

Mead, G.H. (1932) The Philosophy of the Present. A.E. Murphy, ed. University of Chicago Press: Chicago.

Mead, G.H. (1934) Mind, Self, & Society from the Standpoint of a Social Behaviorist. C.W. Morris, ed.  University of Chicago Press: Chicago.

Mead, G.H. (1938) The Philosophy of the Act. C.W. Morris, ed. University of Chicago Press: Chicago.

Meltzer, B.N.; Petras, J.W.; and Reynolds, L.T. (1975) Symbolic Interactionism: Genesis, Varieties and Criticism. Routledge & Kegan Paul: London.

Morris, C.W. (1938) Preface. In: G.H. Mead 1938. Mind, Self, and Society from the Standpoint of a Social Behaviorist. University of Chicago Press: Chicago, pp. v-vii.

Omran, A. R. (1971) ‘The Epidemiologic Transition: A Theory of the Epidemiology of Population Change’ Milbank Memorial Fund Quarterly 49(4): 509–۳۸٫

 

Omran, A. R. (2005) ‘The epidemiologic transition: A Theory of the Epidemiology of Population Change’ Milbank Quarterly 83(4): 731–۷۵۷٫

Parsons, Talcott (1951) The Social System. Free Press: Glencoe, IL.

Pierret, J. (2003) ‘ The Illness Experience: State of Knowledge and Perspectives for Research’   Sociology of Health & Illness 25(3): 4-22.

Puddephatt, A. (2009) ‘The Search for Meaning: Revisiting Herbert Blumer’s Interpretation of G.H. Mead’ American Sociologist 40:89-105.

Prus, R. (2003) ‘Ancient Forerunners’ in Reynolds, L.T. and Herman-Kinney, (eds) Handbook of Symbolic Interactionism AltaMira: Walnut Creek, CA. pp. 19-38.  

Ramahi, T., Khawaja, M., Abu-Rmeileh, N., and Abdulrahim, S. (2010) ‘Socio-economic Disparities in Heart Disease in the Republic of Lebanon: Findings from a Population-Based Study’ Heart Asia 2 (1): 67-72.

Reif, L. (1975) ‘Ulcerative Colitis: Strategies for Managing Life’ in Strauss, A. L. and Glaser, B. (eds) Chronic illness and the quality of life. Mosby: St. Louis, pp. 81-88.

Reynolds, L.T. (2003a) ‘Intellectual Precursors’  in Reynolds, L.T. and Herman-Kinney, (eds) Handbook of Symbolic Interactionism AltaMira: Walnut Creek. pp. 39-58.  

Reynolds, L.T. (2003b) ‘Early Representatives’  in Reynolds, L.T. and Herman-Kinney, (eds) Handbook of Symbolic Interactionism AltaMira: Walnut Creek. pp. 59-81. 

Roth, J. A. (1963) Timetables: Structuring the Passage of Time in Hospital Treatment and Other Careers Bobbs-Merrill: Indianapolis, IN.

Schneider, J. W. and Conrad, P. (1980) ‘In the Closet with Illness: Epilepsy, Stigma Potential Information ControlSocial Problems 28(1): 32–۴۴٫

Schneider, J. W. and Conrad, P. (1983) Having Epilepsy: The Experience and Control of Illness. Temple University Press: Philadelphia.

Schwalbe, M., Godwin, S., Holden, D. Schrock, D. Thompson, S. and Wolkomir, M. (2000) ‘Generic Processes in the Reproduction of Inequality: An Interactionist Analysis’ Social Forces 79(2): 419-52.

Silva, F.C. and Vieira, M.B. (2011) ‘Books and Canon Building in Sociology: The Case of Mind, Self, and Society’ J of Classical Sociology 11(4):356-77.

Strauss, A. L. and Glaser, B. (1975) Chronic illness and the quality of Life. Mosby: St. Louis.

Strauss, A. L., Corbin, J. M., Fagerhaugh, S., Glaser, B. G., Maines, D., Suczek, B. and Wiener, C. L. (1984) Chronic illness and the quality of life 2nd ed. Mosby: St. Louis.

Takeuchi, D.T., Walton, E. and Leung, M.C. (2010) ‘Races, Social Contexts, and Health: Examining Geographic Spaces and Places’ in Bird, C.E., Conrad, P., Fremont, A.M. and Timmermans, S. (eds) Handbook of Medical Sociology, 6th ed. Vanderbilt Univ.: Nashville, TN. pp. 92-105.

Thomas, W.I. and Thomas, D.S. (1928) The Child in America: Behavior Problems and Programs. Knopf: New York.

Weigert, Andrew J. and Gecas, Viktor (2003) Self in Reynolds, L.T. and Herman-Kinney, (eds) Handbook of Symbolic Interactionism AltaMira: Walnut Creek. pp. 267-88. 

Weisz, G. and Olszynko-gryn, J. (2010) ‘The Theory of Epidemiologic Transition: the Origins of a Citation Classic’ Journal of the History of Medicine and Allied Sciences 65(3):  287-326.

Williams, C. (2002) Mothers, young people and chronic illness.  Ashgate: Aldershot, UK.

Williams, S. (2000) ‘Chronic illness as Biographical Disruption or Biographical Disruption as Chronic Illness? Reflections on a Core Concept’ Sociology of Health & Illness 22(1):40–۶۷٫

[۱] agency

[۲] biographical disruption

[۳] loss of self

[۴] sick role

[۵] stigma

[۶] self

[۷] biographical disruption

[۸] Chronic Illness as Disruption

[۹] Loss of Self: A Fundamental Form of Suffering in the Chronically Ill

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *