همهمه و دغدغه

کف دست او

امید بیتوته کرده است

تا نیمه شب، که نفس راحتی بکشد

پس از روزی پر از همهمه

پر از دغدغه …

چه خوش است آسودگی بامدادی

وقتی ساعتی بعد، بیرون از تو

اشیا منتظر ند تا با دست های پینه بسته ی تو خو بگیرند

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *