همه ما به دنبال آرامی و بی دغدغه بودن می باشیم. برای ما دوری از مشکلات می تواند آسانی را در زندگی به ارمغان بیاورد. از طرفی در در عمل، گاهی به طور متناوب با مشکلاتی روبرو می شویم. برای این که بتوانیم همه چیز را در ذهن خود بررسی و تحلیل کنیم، باید بیشتر مسائلی را در نظر داشته باشیم که بتوان انها را نقطه مثبت دانست. اما مشکلات و مسائل منفی چه کنیم. با فقر، با دور بودن فرصت ها در آینده نزدیک، می توان از دستورالعمل هایی بهره گرفت ولی گاهی آن قدر فشار مشکلات زیاد می شود که فرد احساس ناامیدی می کند. به مرور تعادل ذهن از دست می رود. نکات منفی بیشتر به چشم می آید. با بهره گیری از دستورالعمل هایی می توان بر روان شناسی خود مسلط شد اما در عین حال واقعیت زندگی خود را بی پرده نشان می دهد.

به مرور باید از یک فهرست دستورالعمل ها در زندگی اطاعت کنیم تا بتوانیم خود را با شرایط وفق دهیم و با آن ها انطباق پیدا کنیم. با این حال فشار زندگی می تواند باعث شکنندگی روحیه ما بشود. شکر گفتن می تواند ما را به سمت جلو ببرد. باید نور چیزهای مثبت را دریافت. باید شناخت از مشکلات را با بهره گیری از دستور العمل هایی انجام داد و پیچیدگی های آن ها را با شکرگزاری تحلیل کرد.