حکمت  شفافیت و زلالیت یک تصمیم

چیزی جز نگاه پر از صحیح و بی غرور نیست

 

این طوری

پرتوی می تابد

و همچون چشم عقاب در جست و جو شکار

آب را باید خواست

فرش هایی را که عقل شتابزده برای خود به افتخار گسترده است

باید شست

 

هنگام کنار زدن پرده های شتابزدگی

که سایه می افکنند چه کدر بر عقل

آینه را نباید شکست

راست بُرّان او را باید پذیرفت

و بینهایت را باید در افق دید

تا از هراس شتاب به آسانی رسید

فروتنیِ نقطه ای بودن در هزاران

خوشحالی شست وشوی فرش های خاک گرفته عقل

محفلی به پا خواهد بود در ذهن ما

وقتی می اندیشیم

وقتی

اطراف خود را حس می کنیم

و خود را از زنگارها می زداییم.

مهزیار کاظمی موحد