همچون رز سرخ و سپید و زردی(yellow) بودی(همزمان) که این جا و آن جای کائنات به چند قران هم پیدا می شوند کنار


ادامه مطلب

به دشتی رفتم که فیلسوفی روی چمن های آن هر شب نیت شکر می کرد وقتی آسمان پرستاره را در می یافت در


ادامه مطلب

به هر جا که گویی زمان ندارد سر زدم جایی که بتوانم با آگاهی، راز خود را بگویم. کجا بهترین بود برای رویارویی


ادامه مطلب

ما این را از گذشته به ارث می بریم و امروز چهره شیلی بزرگ شده است پس از پشت سر نهادن آن همه


ادامه مطلب

از بستگان ساسان خاطره ات همچو پروانه ای سر زده از پنجره آمد. اشک شمع روی میز را چشید. بر سایه ام روی


ادامه مطلب