شعر نسل من از کنت پاچن

نسل من

***

بگذارید صریحا دیوانگی داشته باشیم

ای مردمان هم نسل من

بگذارید دنبال کنیم

رد پای این روزگار سلاخی شده را

ببینیم این رد پا به کجا می رود

سوی سرزمین کدر زمان

داخل خانه ی در بسته جاودانگی می شود

با هیاهویی که مردن دارد

با نقابی که چیزهای مرده به صورت می زنند

ما بیشتر می خواستیم، ما گشتیم نبود!

یک در باز، یک کار درست و درمون در زمینه عشق

یک تکانی بدهیم به تاریکی یک روز خراب

ولی جهنم مبسوط را یافتیم و خلاصه نشد که نشد!

و در درون سر، گندابی از قبرهای ناب!

ترجمه مهزیار کاظمی موحد

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *