شعر ریشه از روساریو کاستیانوس

شعر ریشه از روساریو کاستیانوس

بر جنازه زنی رشد می کنم

ریشه هایم بر استخوان های او می پیچید

از قلب منقلب او

ساقه ای جوانه می زند

سفت و خدنگ

از وجود کودکی

که پیش از خرمن از رَحِم بریده اند

سر بر می آورم

بی ترحم، چون سنگ روی گور

با اندو فرسته مرگ

که چهره ی بی اشک را در کف دست پنهان می کند.

روساریو کاستیانوس(مکزیک)

Rosario Castellanos(1925-1974)

نرودا، پابلو و دیگران(۱۳۸۷). بدون هماهنگی شعر نگویید، شعر آمریکای لاتین. ترجمه اسد الله امرایی. نشر گل آذین.

ص ۸۸)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *