شناخت علمی آرزوها

تحقق پذیری یک آرزو به چه صورت امکان دارد؟ یعنی امکان پذیری آن را چقدر می توان در زندگی عملی بی دردسر تر سنجید و از زیان حاصل از رویاپردازی و خیال پردازی جلو گیری کرد؟ بالاخره جایی باید محدودیت های “خود” را در شناخت محیط اطراف شناخت… می توان علمی هم به مسائل نگاه کرده و داده پردازی را سرلوحه کار خود قرار داد و از تجربیات دیگران نیز استفاده کرد. افق زندگی می توان تحقق و امکان تحقق خود را نشان دهد وقتی گپی بدون جهت گیری اولیه با دوستانی می زئیم که تلاشی علمی در جهت شناخت مسیر زندگی خود دارمند. ادبیات گسترده ای در زمینه چگونگی برخورد علمی و روان شناسانه و دقیق با فراز و نشیب های زندگی به وجود آمده است. لیکن عده ای هستند که وقعی به چنین ادبیات گران بهایی نمی نهند و نمی خواهند  باور کنند که بی سنجش علمی امکان تحقق آرزوها بر اساس تجربیات و شرایط واقعیت و محدودیت های زمانی خود در دوره های مختلف زندگی نمی توان جلو رفت. باید از جایی شروع کرد تا لااقل به دستاوردی مقطعی دست پیدا کرد. عجین شدن با شناخت علمی حالات زودگذر افسردگی می تواند به ما کمک کند تا آن چه را که می خواهیم ابتدا بی دردسر بشناسیم. قضاوت های فسرده حال و بی شناخت علمی را باید کنار گذاشت. باید شرایط دیگران را که در کارشان موفق بوده اند با شرایط خودمان بسنجیم و به خودمان بفهمانیم که امکان دارد علمی تر از ما با زندگی برخورد کرده اند و حالات زودگذر را جدی نگرفته اند. همچنین یک آرزو باید به گونه ای باشد که قابل تقسیم به دستاوردهای مقطعی باشد و گرنه مهمل است و از جنس سرگردانی است و نمی توان در مورد آن گپ درست و حسابی زد و چه بسا که حتی این کار ما را دچار سرگردانی در مورد تخمین توان واقعی مان کند.

چگونه یک انتقاد را به شناخت علمی از زندگی تبدیل کنیم؟ ابتدا باید ببنیم غرض چیست اگر بزرگنمایی و غرض ورزی در کار نیست و انتقاد به جا است. می توان فهرستی از گزاره ها را تهیه کرد که در زندگی به آن ها پای بندیم بعد دید این انقتاد تا کدامین گزاره ریشه ای زندگی ما را با نیش خود مورد نقد قرار می دهد؟ صرف تغییر رفتارهای ظاهری و تصمیم های دم دست ذهنی نمی توان امید وار بود که چیز زیادی جلو برویم باید همین زندگی را محترم شمرد و قبل از آن که دیر شود، همه چیز را در چهارچوب های ذهنی مان مورد بررسی قرار دهیم. آیا طمع باعث شده است تا شناخت علمی از امکان تحقق یک آرزو را از بین ببریم؟ ایا طمع کورمان کرده و دیگران را هم آزار می دهیم؟ چه کاری برای ما خوب است؟ این که برای ما و دیگران بیشترین فایده را داشته باشد و یا این که…

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *