پرسه در اتوپیای بعضی ها!

کمونیسم زیادی پر شور است!(بستگان ساسان)

فاشیسم نسبتی با شربت ترنجبین دارد. (ساسان)

پرسه در اتوپیا

در اتوپیا، امر بر کسر است.

در اتوپیا، امر بر کسر است.  یعنی در اتوپیا، اِعمال با انباشت فرق می کند. این دو  جمله یعنی چه؟ در ذهن بعضی، باید از دولت توقع داشت که فقط برنامه ریزی کند. ولی این می شود اتوپیا.  از دیدگاه  بعضی باید بر جماعت فقط برنامه ریزی را اعمال کنی. منظور programming است. مثل کامپیوتر برایتان می خواهند زندگی کنند!  نه این که دولت ذهن آنها را از امر ایدئولوژیک پر بکند. از طرفی دکترین “برنامه ریزی” ته سرمایه  داری است. ما که نرسیده به ته سرمایه داری در جهان بدجوری زمین خوردیم! پس فقط برای این ها باید برنامه ریزی کنی ولی دولت حداقلی، خود، اتوپیا است. البته نوعی که ولنگاری است. دولت مقام شامخی دارد.در اتوپیا،  صرف شامخ بودن باعث می شود تا نیرویی جذب شما نشود. خصوصی هم که معلوم الحال است. بازارشان را که دیده اید؟ کوری عصا کش کور دیگر شود! پس در اتوپیا، دولت در وقت “مواجهه” با جامعه باید فقط برای آن “برنامه ریزی” کند و بس. یعنی جامعه پرت می شود جلوی دولت.  از دیدگاه طبیعی گرایان اخلاقی که سر در اتوپیا هم دارند در ایام جوان و تازگی ها حتی پیری! صرفا برنامه ریزی با خواست مقامات طمع کار جور در  نمی آید. البته که این طبیعی گرایان بیش از این هم با ما همراه نمی شوند. که به جایی برسیم در بحثمان. پس مساله وسع دولت هم هست.  وسع با واقع بینی در ارتباط است. گاهی دولت ایدئولوژیک است چون وسع ملتش بیشتر از این نیست. دولت ایدئولوژیک چه فاشیستی چه کمونیستی وقتی ته خط باشی سر بر می آورد. همان طور که دیده اید. وقتی بشر دیگر چندان آرزویی نداشت و در جنگ جهانی اول جنگید.

از دیدگاه بعضی! دولت نباید بخواهد. باید کوچک باشد. اصلا در اتوپیا دولت باید رفاه باشد. بخواهد. تمکن باشد. فرصت یاب باشد! اصلا در اتوپیا می گویند دولت نباشد! اصلا در گپ سر سفره مردم نباشد. آیا دولت صرفا یک ستاد است؟ آورده شما کافی نیست  که فقط از ما ستاد بخواهید!  می گویند سرمایه داری تا حدی در این قضیه موفق بوده است. ولی ولنگاری، بیشعوری و ترور در بعضی کشورها موج می زند. نوعی بی حسی!

امر به کسر است. قبول. دولت زورمندی نمی کند. دولت که ایدئولوژیک نمی شود! دولت ایدئولوژیک صرفا راهی به دهی بود زمانی در ذهن من. شاید برای عبور از بحران بود. آخر دولت ایدئولوژیک هم مشکلات خودش را دارد، دولت ایدئولوژیک به محض شروع به تاسیس سقوط می کند. امر بر کسر است. دولت در زندگی روزمره قدم نمی زند؟!  می زند! یعنی باید بزند!

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *